Maaike Rutten
Ik kreeg ‘De nieuwe macht’ van een dierbare vriendin, en ze had helemaal gelijk: gaandeweg begon het boek me steeds meer te boeien. Ardern (voormalig premier van Nieuw-Zeeland) laat zien hoe empathie en menselijkheid juist in de politiek een krachtige vorm van leiderschap kunnen zijn.
Raoul Schildmeijer
In dit indrukwekkende boek vertelt Harriet Duurvoort het verhaal van haar moeder. Een vrouw van kleur die eind jaren twintig van de vorige eeuw werd geboren en niet bij haar eigen ouders kon blijven. Ze groeide op in een wit gezin, dat haar verwelkomde als hun eigen kind, maar waar ze nooit het echte antwoord kreeg op waar ze werkelijk vandaan kwam.
Marcel van Maassen
Er zijn boeken met zulke onweerstaanbare titels, die moet je gewoon lezen. Opwaaiende zomerjurken, dat kaliber. Dit is er ook zo eentje. Als een schrijver zegt 'de prullenmand heeft veel plezier aan mij', dan weet je dat onder die luchthartigheid een levensgroot drama schuilt.
Jennifer van der Kroft
Dit boek boeide mij vanaf de eerste bladzijde. Frieda Belinfante, een cellist, één van de eerste vrouwelijke dirigenten van Nederland, verzetsheldin én lesbienne in een tijd die daar op geen enkele manier klaar voor was. En toch volgde ze haar eigen weg, op haar eigen voorwaarden.
Annette Jeeninga
Jacqueline verloor haar man in 2025. Ze schrijft over het leven dat zich onverbiddelijk weer aandient en hoe zich dat vermengt met het gemis en het verdriet, maar ook met de liefde. Het is een bijzonder boek omdat ieder hoofdstuk is geschreven in niet meer dan 99 woorden.
Monique den Uyl
Een reeks inspirerende verhalen van bijzondere mensen die ervoor kiezen om in een uithoek van de wereld te gaan wonen. Wat bezielt hen en wat brengt het hen? De verhalen zijn een greep uit alle avonturen die Floortje maakte voor haar reisprogramma, aangevuld met haar persoonlijke reflecties op haar eigen leven en continue ontdekkingsreis.
Carine Hulscher-Slot
In ‘Blaudzun’ schetst Ronald Giphart een levendig en persoonlijk portret van de muzikant, zonder te vervallen in een klassieke biografie. Met zijn kenmerkende soepele stijl verbindt Giphart gesprekken, observaties en eigen reflecties tot een boek dat net zo ritmisch leest als de muziek waarover het gaat.