In ‘Blaudzun’ schetst Ronald Giphart een levendig en persoonlijk portret van de muzikant, zonder te vervallen in een klassieke biografie. Met zijn kenmerkende soepele stijl verbindt Giphart gesprekken, observaties en eigen reflecties tot een boek dat net zo ritmisch leest als de muziek waarover het gaat. Blaudzun blijft geen mythe, maar wordt een maker van vlees en bloed: zoekend, gedreven en creatief. Als fan van Blaudzun maakt dat het boek extra interessant. Je herkent de nummers, maar krijgt er nieuwe lagen en achtergronden bij, wat het luisteren verdiept. De wisselwerking tussen schrijver en artiest geeft het boek energie en maakt het toegankelijk voor zowel muziekliefhebbers als lezers. Na het omslaan van de laatste pagina kijk je niet alleen anders naar de muziek, maar ook reikhalzend uit naar een volgend optreden van Blaudzun.