Wanneer Hannah hoort dat haar vader ernstig ziek is, belandt ze tegen wil en dank in de rol van mantelzorger. Hoewel aanvankelijk met veel weerstand, zorgt Hannah er toch voor dat de laatste fase van haar vaders leven draaglijk voor hem is. Aan zijn sterfbed komen herinneringen boven aan haar moeder en doet Hannah een aantal ontdekkingen over het leven van haar ouders. Langzaam wordt duidelijk wat de oorzaak is geweest van hun onvermogen om betrokken ouders te zijn.

Het boek is niet autobiografisch, maar Josha put voor haar decors wel uit haar jeugd en daarmee ten dele ook mijn jeugd. De herkenning van omgevormde en in andere context gebrachte elementen uit mijn jeugd maakt het voor mij als broer soms een verwarrend boek. Daar zal de onbevooroordeelde lezer geen last van hebben. Haar of hem rest een boeiend verhaal.